สวัสดีท่านผู้อ่านที่เเสนเคารพรักอีกครั้งหนึ่ง วันนี้เป็นวาระโอกาสที่ดีที่ข้าพเจ้าจะได้ชี้เเจงเเถลงไขเกี่ยวกับภาพยนตร์ที่ได้รับชมมาในวันนี้

คือวันนี้เพื่อนๆของผมได้นัดกันไปดูหนังที่สยามพารากอน(paragon อาจจะออกเสียงว่าพาราก้อน(เออ เค้าเรียกเป็นเม็ดกันเเล้ว)) ก็มีการถกเถียงกันอยู่ชั่วระยะหนึ่งว่าจะดูหนังเรื่องอะไร

ผู้อ่านหลายต่อหลายคยอาจจะเห็นว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการกระทำที่ปัญญาอ่อนหรือด้วยเหตุใดก็ตาม เเต่ผมเชื่อว่าการเข้าไปดูหนังกับเพื่อนเเล้วเเยกโรงกันดูเป็นเรื่องที่ผิดเป็นอย่างมาก ไม่ต่างจากการนัดไปกินอาหารร้านหรู เเล้วนั่งคนละโต๊ะ กินอาหารมันก็คงไม่อร่อยนัก

เพราะการกระทำทุกอย่างประกอบด้วย 2 ส่วนคือศาสตร์เเละศิลป์ ถ้าศึกษาให้ดีอาจนำไปใช้ประกอบกับเหตุผลทางการตลาดไม่ยากนัก อย่างเวลาที่ชายหนุ่มหญิงสาว(หรือชายหนุ่มชายหนุ่ม หรือ หญิงสาวหญิงสาว) ที่ดูท่าทีว่ากำลังอยู่ ณ ขณะรัก เข้าไปยัดทะนาน(พูดผิดครับ) ไม่ได้กินข้าวกินปลากันหรอกครับ เเค่ไปมองหน้ากัน ไปเเบบจู๋จี๋ดู๋ดี๋(คำนี้พิมพ์ยากมากครับ ผู้อ่านไม่เชื่อก็ลองพิมพ์กันดู)กัน ข้าวไม่ต้องมากครับ ใส่เเบบน้อยกว่าที่คนผอมๆธรรมดาๆกินซักครึ่งนึง เชื่อเถอะครับ เค้าไม่บ่นไรหรอก(กรณียกเว้น คู่สามี ภรรยา ที่ได้รางวัล XL award อย่าเอาตัวไปเสี่ยง ขอเตือน)

เริ่มนอกเรื่องจนไอ้ตุ๊กตาหัวหมุนมันบ่นอีกเเล้ว เฮอ น่ารำคาญจริงๆนะครับท่านผู้อ่าน มันบอกว่าให้พูดเรื่องหนังที่ไปดูกับเพื่อนวันนี้ เเต่อย่าปอย จริงๆผมว่าจาปอยเเล้ว เเต่โชคดีเป็นของท่าน ที่ผมเคยติดหนี้บุญคุณไอ้ตุ๊กตาหัวหมุนไปเเล้วครั้งหนึ่ง เริ่มเลยเเล้วกัน เดี๋ยวจาเสียเวลา

 

ไอ้เรื่อพุช ไม่มีอะไรไปเกี่ยวข้องกับเเมวสีน้ำตาลที่ผู้อ่านหลายคงคนคลั่งไคล้ใหลหลง พุช อิน เดอะ บูท ในเรื่องชะเร็ค เเต่มันเป็นเรื่องของกลุ่มคนที่มีความสามารถพิเศษ จากการทดลองลับๆของพวกนาซีสมัยสงคราม เเม้สงครามนั้นจะสิ้นสุดลงเเต่ความต้องการเเละความกระหายซึ่งพลังอำนาจเหล่านั้นยังไม่จบสิ้น สหรัฐอเมริกาจึงจัดตั้งกรมกองหนึ่งทดลองเกี่ยวกับมนุษย์วิเศษโดยเฉพาะ

ทั้งเรื่องนี้คุณจะเห็นฉากที่น่าตระการ(เล็กน้อย)ของประเทศจีน ภาษาจีนกวางตุ้ง ความมันส์ของการใช้พลังต่อสู้ประหัตประหารกัน ดังที่โฆษณาอาจจะกล่าวเกินจริงจากในหนังไปเสียบ้าง เเต่โดยรวมก็เป็นหนังที่เด็กดูได้ ผู้ใหญ่ก็ดูได้(เเต่ดูสนุกหรือเปล่านั่นอีกเรื่องนึง) เเต่ถ้าใครเก่งเกมส์ที่เรียกว่า โฟโต้ฮันต์(หยอดตู้สิบบาทนั้นเเล)อย่าดูเลยครับ มันมีจุดบอกมากเสียจน ถ้านั่งจับผิดกัน คงคุยกันได้เป็นปีเลยครับ

 

อีกเรื่องนึงครับ ชื่อว่า เดอะคิวเรียดเคสออฟเบ็นจามิน บัตตัน ดูป็นหนังที่มีชื่อยาวมาก ท่วงท่าของหนังก็ดูทอดยาว เเสดงถึงเรื่องของกระทาชายนายหนึ่งที่มีนามว่าเบ็นจามิน เท่าที่รู้กันเเล้วครับ เขาเกิดมาเเก่ เเล้วก็เด็กลงเรื่อยๆ ณ ขณะหนึ่งในช่วงชีวิตเขาก็ไปเจอคนที่เเบบทำให้เขาหลงรัก  เเต่การหลงรักมันก็ต้องกลับเวลากัน(เข้าใจหรือเปล่าครับ มันต้องกลับเวลากัน) คนๆหนึ่งเติบโตตามวิถีชีวิตที่โลกมอบให้ ส่วนอีกคนหนึ่งเติบโตตามวิถีชีวิตในเเบบเเปลกประหลาดน่าดูครับ

ก็ดูดีครับ ถ้าคุณชอบหนังของโรเบิร์ต เเซสเมคิส เรื่องฟอเรสกัม ก็คงจะเห็นว่าเป็นหนังเเนวเดิมๆไม่มีอะไรเเปลกใหม่ ยกเว้นประเด็นที่บอกไว้ตอนเเรก เนื้อเรื่องค่อนข้างดำเนินเเบบเนิบช้า ไม่เร่งรีบ ค่อยๆเปิดเผยชีวิตของนายเบ็นจามิน พร้อมกับการเติบโตของสังคมรอบข้าง เเนะนำเเล้วกัน ถ้าไม่มีอะไรจะดูหรือถ้ามีอะไรจะดู โปรดรับนายเบ็นจามินไว้พิจารณาด้วย

เล่ามานานจนไม่ได้เข้าประเด็นเลย

ไว้ต่อบทวิจารณ์เฉพาะเเนวคิดตอนหน้าเเล้วกันครับ

 

อย่าติดตามด้วยใจอันระทึก

พลัน

 

 

Comment

Comment:

Tweet