สงสัย คำรพที่หนึ่ง

posted on 18 Mar 2009 22:01 by hthongwit

 

 

ความปล่อยวางที่เเท้จริงเป็นอย่างไร

คือการไว้ผมให้ยาวเหยียดหรือการตัดผมให้สั้นเกรียน

คือการมุ่งหมายเคลื่อนสู่เบื้องหน้าอย่างไม่หยุดหย่อนหรือการก้าวกลับหลังสู่จุดเเห่งการกำเนิด

คือความว่างเปล่าสัมบูรณ์หรือเป็นเพียงภาวะหนึ่งที่ทวินามได้เเปรเปลี่ยนจนลืมเลือนตัวตน

คือการมอบให้ด้วยจิตใจอันเปี่ยมซึ่งศรัทธาหรือการรับด้วยความตระหนักนึก

คือความรักอันไม่มีเงื่อนไขหรือความเกลียดชังอันหนักด้วยเหตุเเละผล

คืออากาศที่เเพร่ผ่าน ฟุ้งกระจาย หล่อเลี้ยง เเต่ไม่รู้สึก หรือสายน้ำที่หลั่งริน ก่อเกิดความยะเยือกที่สัมผัสได้

คือชนชั้นกลางที่ต่อสู้เพื่อสิทธิหรือชนชั้นต่ำที่ต่อสู้เพื่อความชอบธรรม

ฉะนั้นคำว่าว่างเปล่านี้มีความหมายเสียมากมาย

เเต่ละความหมายล้วนประหลาดล้ำเเลลุ่มลึกชวนให้ค้นหา

อันเป็นการรู้เฉพาะเเละจำกัดเฉพาะส่วนตน

หรือความว่างที่เเท้คือคำว่าไม่

หรืคำว่าใช่

ข้าพเจ้าคิด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เเต่ตอนนี้  ท่านคงเห็นความว่างเปล่าเเล้ว

ข้าพเจ้าเชื่อ

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet