ไม่มี

posted on 20 Mar 2009 22:17 by hthongwit

เมื่อตอนที่ฉันรู้จักเธอ

โลกของฉันเต็มไปด้วยความประหลาดล้ำ

มันเป็นโลกที่สว่างไสวเเม้ในยามราตรี

มันช่างสดใสเมื่อเห็นนกบินผ่านรั้วบ้าน

อยู่เป็นคู่คลอเคลียน่ารัก

เมื่อฝนตก ละอองฝนก็ซึมซาบเข้าไปในหัวใจ

ราวกับว่าฉันได้ถูกก่อกำเนิดอีกครั้งหนึ่ง

เเละเมื่อฟังเพลงรัก

ก็เหมือนว่าท่วงทำนองของมันสอดประสานไพเราะกว่าที่เคย

เเละฉันก็เชื่อว่าความรู้สึกเช่นนั้นสมควรค่ากับต่อสู้ให้ได้มาเเม้จะเหน็ดเหนื่อยเท่าใด

 

เเต่ในวันนี้ฉันตระหนักได้ว่าฉันเหน็ดเหนื่อยมากเกินพอเเล้ว

เธอไม่ผิด

เธอเเค่ไม่รู้

ฉันไม่เป็นไร

เเค่อยากบอกว่านับจากนี้ไปคงไม่มีโลกที่สว่างไสวตลอดเวลา

มันจะทีเเต่โลกที่หมองหม่นชั่วกาล

ไม่เห็นนก

เห็นเเต่ความว่างเปล่ารอบตัว

ฟ้าที่ว่างเปล่า

อาทิตย์ที่ว่างเปล่า

รักที่ว่างเปล่า

ร้องไห้ไปพร้อมกับสายฝนก็โปรยปราย

ไม่มีเพลงรักที่ไพเราะ

ไม่เป็นไร

อย่างน้อยก็เท่ากับที่เดิม

ที่ๆฉันเห็นเธอ

เเต่เธอไม่เห็นฉัน

เท่ากับที่เดิม

 

ฉันก็คงเป็นเหมือนเดิม

เเค่ร้องไห้มากขึ้น

พูดน้อยลง

โดดเดี่ยวมากขึ้น

เหงาเท่าเดิม

 

ไม่เป็นไร

เธอไม่ผิดหรอก

ฉันผิดเอง

ผิด

ผิด

ผิด

ผิด

ผิด

เสมอ

 

ที่ฉันบังเอิญไปรักเธอ

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ผิดมากมั้ย

ที่ชั้นบังเอิญไปรักเธอ

ชอบจัง เรามาเริ่มทำบทละครกันดีม่ะ

#1 By █ ▌TONG▐ █ on 2009-03-20 22:35